Copyright

myfreecopyright.com registered & protected

Wednesday, April 13, 2011

My Provincial Series (Part 18, Ivan and Jan, the confrontation)

Kamukha ni Ivan

Kamukha ni Jan

============================================

NAtigilan kami ni Ivan sa narinig namin mula kay Jan.

Alam ko huli na kami ni Jan. After all, siya nga ang bestfriend ko. Mas marami siyang alam sa akin kesa kay Ivan.

Agad na lumapit siya sa amin nang di kami sumagot.

"Ano? Wag niyo sabihin na nabigla kayo sa tanong ko. Aminin niyo? Kayo na ano?" agad niyang tanong.

Nilingon ako ni Ivan, naghahanap ng isasagot. Di naman siya makapagsalita kaya di na rin ako nagsalita.

"Angelo, di ba ako ang bestfriend mo? Wag ka magsinungaling sa akin. Boyfriend mo itong is Ivan no?" ulit pa niya.

Umiling muna ako.

"Bakit mo naman nasabi yan?" kunwari ay di ko alam sinasabi niya.

Ginulo niya muna buhok niya. Tsaka umupo sa paanan ng kama ko.

"Tigilan mo nga ako Angelo. Kilala kita. Alam ko ang mga weakness mo. Cute, payat, mas matangkad sa iyo. Di masyadong mas matanda sa iyo, chinito at tahimik. Sige nga sabihin mong di si Ivan yun?" litanya pa niya.

Napangiti ako. Nagtaka na rin ako kung bakit niya alam yun e wala naman akong nasabi sa kanyang ganun. Naalala ko, may similarities pala sila ni Ivan kaya nung makita niya sigurong halos magkapareho sila ng katawan at ugali ay nasabi na niyang inlove ako dito. Kunsabagay nainlove din ako sa kanya dati.

"O, ngingiti-ngiti ka diyan? Alam ko nasa isip mo at oo ang sagot ko diyan." agad naman niyang sabi.

Nilingon ako ni Ivan. Medyo naguguluhan sa pangyayari.

"Ivan, ganito kasi iyon. Si Angelo at ako ay mag-bestfriend. Tutal naman alam kong boyfriend ka na niya, magiging honest kami sa iyo. Alam kong di mo pa kilala ang bestfriend ko. So para makilala mo siyang mabuti, ikukuwento namin sa iyo. Okay?" agad namang pagpapatuloy ni Jan tsaka lumingon sa akin. Naghihintay ng affirmation.

Tumango lang ako.

"Si Angelo at ako ay mas higit pa sa kaibigan ang turingan. Ilang buwan din kasi siyang dun nakatira sa bahay namin dahil parehong gusto ng mga pamilya namin iyon. Naging magkaibigan kami at may mga ginagawa kaming di na normal na ginagawa ng mga magkakaibigan. In short, nagsisex kami." panimula pa niya.

Napalagok ako sa sinabi niya. Agad kong tiningnan si Ivan para malaman ang reaksiyon niya. Tahimik lang ito at nakatuon ang pansin kay Jan habang nagsasalita ito.

"Di lang kami araw-araw na nagsisex, umaabot sa apat na beses sa isang araw kami nagsisex. Ginawa namin yun na pareho naming gusto. Kaso nung nagtagal ay kailangan na naming magpakatotoo sa sarili namin at dun namin nalaman na pareho naming mahal ang isa't isa." medyo nalungkot ang mukha ni Jan nang tumingin sa akin.

"Kaso dun din namin nalaman na hindi pwedeng maging kami at mas maganda kung magiging magkaibigan na lang kami at wag nang maging magboyfriend." pinagpatuloy ko nung naramdaman kong tinatamaan na si Jan sa kinukuwento niya. Halatang malungkot pa rin siya na alalahanin iyon.

Agad na natahimik kaming dalawa. Minatyagan namin kung ano ang magiging reaksiyon ni Ivan.

Agad ko siyang hinawakan sa balikat.

"Ivan...?" pagtawag-pansin ko sa kanya.

Tumingin siya sa akin at saka kay Jan. Bigla na lang itong tumayo at kinuha ang bag niya. Walang lingon-lingon na lumabas ito ng kuwarto at malakas na sinara ang pinto.

Sunod-sunod na umagos ang luha ko dahil sa naging reaksiyon niya. Di ko inaasahan na imbes na pag-unawa ang igaganti niya ay tuluyan niya pang ikakagagalit ito.

Mabilis ding tumabi at yumakap sa akin si Jan. Pinapatahan na ako.

"Okay lang yan. Wag mo siyang intindihin. Kung di niya kayang tanggapin kung ano ka at kung ano ang nakaraan mo, wala siyang karapatang mahalin ka. Di kita papayagang ibigay sa taong walang pag-unawa sa iyo." sabi pa ni Jan habang hinahaplos ang likod ko.

Hinayaan ko na lang na dumaloy ang luha ko. Mabuti na lang at andito si Jan sa tabi ko ngayon. Pero mas mabuti na rin yung nalaman ko na ganun pala ang ugali ni Ivan. Pag nalaman pala niya kung ano ang totoong ako at kung anong nangyari sa akin ay di pala niya kayang tanggapin.

Halos dalawang oras din akong umiyak dahil doon at di naman umalis sa tabi ko at pagkakayakap si Jan. Kampante akong umiyak sa kanya.

"Hayaan mo na siya. Di ako pumayag na maging kaibigan mo lang para lang mapunta ka sa isang katulad niya." sabi pa nito.

Medyo naunawaan ko rin ang sinasabi ni Jan kaya medyo napakalma na nito ako.

Pagkadating ng gabi ay hindi pa rin bumalik si Ivan. Imbes na magmukmok ay inaliw na lang ako ni Jan. Mabuti na lang at dala niya yung mga laruan namin at kahit papaano ay nakapaglibang ako. Di pa rin ako makaalis ng kama dahil medyo masakit pa talaga ang puwet ko at nanghihina ang tuhod ko. Dala na rin siguro ng stress dahil sa kakaiyak.

Ilang oras din kaming naglaro ng Millionaire's Game. Siyempre dahil paborito din naming libangan iyon dati sa bahay nila.

Pagkatapos na dumating ang pagkain ko e sabay na kaming kumain ni Jan. Nagsubuan na rin kami dahil palagi naman naming ginagawa iyon pag kami lang ang kumakain e. Napapansin ko na kapag minsang sinusubuan ko siya ng pagkain e pinapatagal niya ang kutsara sa bibig niya at ayaw pa itong bitawan. Parang nakukuha ko na ang nasa isip nito.

Tutal inis na inis ako sa ginawa ni Ivan ay naisip kong gawin uli iyon kay Jan. Tutal mas matagal ko ring minahal si Jan kesa kay Ivan. Mas malalim na rin ang pinagsamahan namin ni Jan kaya siguro kung sex lang ang makakaalis ng sakit na nararamdaman ko dahil kay Ivan ay madali akong gagaling kung si Jan ang kasama kong gagawin iyon.

Maya-maya pa ay ako na ang nagpahiwatig kay Jan. Nang matapos na kaming kumain ay pinaupo ko siya sa tabi ko sa kama. Agad ay humilig ako sa balikat niya at hinaplos niya ang buhok ko. Hinahalik-halikan pa nito ang ulo ko.

Agad ay niyakap ko siya at dahan-dahang hinimas ang dibdib niya. Alam ko nalilibugan na siya ngayon. May good news pa naman ako sa kanya ngayon. Di pa naman niya alam na tumatayo na ang titi ko.

"Jan, gusto ko angkinin mo ako ngayong gabi. Kahit na masakit ang puwet ko e gusto kong matikman uli ang alaga mo sa loon ko." sabi ko pa sa kanya.

"Oo, Angelo. Kahit anong gusto mo. Namiss pa naman kita." agad naman niyang sagot.

Dahan-dahan na kaming humiga at inalis ang kumot ko. Saka mabilis na tinanggal ang aming mga damit.

"Angelo, mahal pa rin kita." sabi pa niya.

Saka inalis ko na sa isipan ko ang nangyari kanina at ang pagtatapos nito sa relasyon namin.

Kay Jan ko pinadama ang init ng mga yakap at halik ko na dapat sana ay sa kanya ko ngayon pinaparamdam.



=================================================


Reminder:

!!!Not for reposting!!! Please? This is a personal story. Not fiction so please do not re-post as your own. Thank you.

Don't forget to follow.

Changes on this Blog

Hi to all.

Thanks for following and to my 2 new followers, welcome and thank you.

I just would like to write a quick post regarding the changes that I would like to make on my blog. Actually, this is all because of those people who actually took the time to message me on my cellphone number 09213450145 and 09266862505. They took the liberty of giving me a couple of friendly advices.

First, I will not only be concentrating on Series about my life, I will be adding some fictions and stories that were from those people I know, that means some shared stories. Of course I will hide their identity for privacy but at least to let people know their stories as well.

Secondly, I promise to post at least 2 posts per day, depending on my mood, health condition, work schedule and of course mental presence. =)

You know my number, please take time to message me if you want. Thank you.

P.S. No sex offers please. Friendship is okay.

Love you all.

Monday, April 11, 2011

Thoughts 11 April 2011

Hi all. Thanks for always reading and following my posts. I really do appreciate it. I now have 14 followers and I am so proud of it. Please do help me get more followers and readers by posting my blog on your blog lists.

I'm really sorry if sometimes I don't post for more than a day already because of course, unlike other blogs, this is a one-man show. Hahaha. I mean I am the only one checking and posting here.

Anyway, I also wish that you would participate on my survey:

http://darkangelthoughts2011.blogspot.com/2011/04/survey-of-my-friends.html

This is a survey of who among my friends is the most handsome. This is just for fun but I would appreciate if you would participate. It will only take a single click.

I am also thankful for those who have given me inspirational messages when I had problem. those who posted their comments, thank you so much especially the Ilonggos who messaged me. At least after the storm, there's always a rainbow. And that rainbow is when I received a new cellphone. Hahaha. Gone were the days when I have to limit my texts because my cellphone slows down when the message becomes longer. At least now, I have a touch-screen phone with QWERTY which I like the best. Especially the part that it has a USB connector so its easy for me to take pictures of anything. For example, picture of our (my boyfriend and I) breakfast.




HAhaha... Yes, my boyfriend and I still drink milk for breakfast. A choice of skinless longganisa and cheesdog. Hahaha...

I was late for work because my boyfriend and I spent 6PM to 2AM last night singing almost all the songs we know.

Our personal favorites: (in order of interest)
Barbie - Two Voices, One Song
Barbie - Believe
Glee - Take me or Leave me
Glee - River Deep Mountain High
Beyonce - Ave Maria
Beyonce - Halo
Glee - Get it Right
Glee - Firework
Barbie - A Girl Like You
Barbie - Connected
Glee - Loser Like Me
Glee - Hell to the No
Colbie - I do
Colbie - Begin Again
Barbie - We're Gonna Find It
Natasha Beddingfield - Unwritten

Anyway, I really have to go home now because I have somewhere else I need to go now. Anyway, Ryan... THanks for reading and leaving your comments.

To all, please fon't forget to comment on anything. Just be honest and I will accept it. Ilove you all.

Thank you.

My Provincial Series (Part 17, Ivan and the unexpected guests)


Kamukha ni Ivan...

The unexpected guest's look-alike picture is shown below... Don't peek

============================================

Di ko alam kung anong oras na ako nakatulog. Basta ang natatandaan ko na lang ay di ko tinigilan ang kakatingin sa mukha ni Ivan hanggang sa makatulog ako. Hinuhuli-huli pa nga niya ako e. Pag nahuli naman niya ako ay kikindat lang ito.

Nagising ako sa amoy ng mainit na gatas na pinapaamoy sa akin ni Ivan.

"Breakfast in bed para sa aking cute na boyfriend." bungad nito. Sabay lapag ng tray ng pagkain sa retractable tray sa gilid ng kama.

Medyo natahimik pa ako sa sinabi niya. Saka ko lang naalala na oo nga pala. Boyfriend nga naman na kami kasi siyempre sinabi ko mahal ko siya at siya ganun din. Saka may nangyari na nga sa amin e.

Ngumiti ako sa kaguwapuhang tumambad sa paggising ko.

"Mamamatay na ba ako?" kunwari ay bigla akong nalungkot.

"Huh? Bakit mo naman naitanong yan?" biglang kumunot ang noo niya.

"E kasi bakit pagdilat ko ay may nakita agad akong anghel?" sabay ngiti uli.

Tumawa pa siya ng malakas saka hinalikan ako sa labi.

"Corny mo pero mahal kita." sabi pa nito.

Ngumiti lang ako sa sinabi niya.

"Mahal, pwede bang subuan mo ako?" paglalambing ko sa kanya. Tutal kagabi ay sinubuan din niya ako.

"Hmmm. Ano bang gusto mong isubo?" tsaka kumindat at tumingin sa harapan ng shorts niya.

Hinampas ko siya ng marahan.

"Ano ba yan? Ambastos mo naman. Maaga pa e." biro ko rin.

Tumawa siya.

"Biro lang." saka kinuha ang kutsara at sinubuan ako ng meat loaf na matabang. Lutong hospital talaga oo.

Nakita niya na parang di ako nasarapan sa pagkain.

"Pangit ang lasa no? Gusto mo kunin ko yung dala kong pagkain sa ref?" sabi pa nito.

"Ano ka ba? Baka naman bawal ang ipakain mo sa akin e magalit pa ang doctor. Ayoko pa naman mapahamak ka dahil sa akin." paglalambing ko uli.

"Ang sweet naman. Buti na lang di ko nilagyan ng asukal ang gatas mo. Baka magka-diabetes ka na niyan."

Ngumiti lang ako sa ka-cornyhan niya at hinalikan uli niya ako.

"Mahal, seryoso ka na ba sa atin?" biglang seryoso kong tanong sa kanya.

"Anong ibig sabihin ng tanong mo?" kunot-noo niyang tanong habang binabalatan ang mangga.

"Kasi siyempre kung boyfriend kita, magbabago na pagtitinginan natin. Di natin maitatago na boyfriend kita. Kasi ikaw pa naman masyadong sweet e. Di pa nga tayo noon e tinutukso ka na ni kuya Jorey dahil sa sobrang sweet mo e. Paano pa kaya ngayong tayo na?"

"Wag kang mag-alala. Naglalambing lang ako dati para mainlove ka. Ngayong in-love ka na sa akin ay wala nang dahilan para lambingin kita ng ganoon." sabay tawa na naman.

"Hmmp." kunwariý inis ako. Sumimangot pa ako.

Niyakap agad ako nito.

"Ikaw naman. Wag ka na magsimangot diyan. Alam mo namang di magbabago yun. Magiging sweet pa rin ako sayo pero siyempre medyo limitahan ko. Pag tayong dalawa na lang saka ako magiging sobrang sweet."

Ngumiti ako sa sagot niya.

"Pero siyempre secret lang ang relasyon nating ito di ba?" medyo masakit sa loob kong tinanong sa kanya.

Tumango siya.

"Wala tayong magagawa. Pag nalaman nila ito, di ko lang alam kung ano mangyayari sa atin. Kung ako lang e wala sa akin yun kaso ang gagawin sayo ng mga magulang dahil sakin ay di ko matatanggap iyon."

Nalungkot ako sa sinabi niya. Pero pinilit kong ngumiti.

"Kunsabagay. Basta pag magkasama tayo at tayo lang, ipapakita ko rin sa iyo kung gaano kita kamahal." sabi ko naman sa kanya.

Ngumiti siya ng maloko. Nakuha ko kaagad ang nasa isip niya kaya ginulo ko ang buhok niya.

"Ikaw talaga. Anlibog mo na. Dati di ka naman ganyan a. Ngayon lahat ng sinasabi ko e kino-connect mo sa sex." saway ko pa sa kanya.

"E ikaw may kasalanan e. Pinatikim mo sa akin ang pinakamasarap na bagay sa buong mundo e. Alangan naman di ko hanapin iyon." sabay halik sa pisngi ko.

"Sige ka, pag puro ganyan gagawin natin, di ako makakalabas dito."

"Sige na nga, hintayin na lang natin pag lumabas ka na dito." seryoso na nitong sumagot.

"Nasaan na ba yung doktor? kailangan mo nang lumabas ngayon din." biglang dugtong na biro pa nito kaya natawa ako.

"Ikaw talaga puro ka kalokohan. Sige pag mamayang gabi at uuwi sina Mama at Papa, gagawin natin ulit." sabi ko naman sa kanya.

Yun lang at agad na lumiwanag ang mukha niya.

"YES!!!!" pasigaw pa nitong nasabi. Tumalon-talon pa sa baba ng kama.

Biglang bumukas ang pinto. Buti na lang at di kami magkadikit ni Ivan.

"Akala ko may isang maysakit dito." bigla kong narinig galing sa taong pumasok. Naalala ko ang boses na iyon at napalingon ako.

"JAN???!!!" pasigaw kong nasabi. Kung wala akong dextrose ay baka patalon akong pumunta agad sa pinto.

Patakbo siyang lumapit sa akin. Nilapag muna ang mga dala sa bench sa tabi ng dingding at agad na yumakap sa akin. Antagal naming nagyakap. natigil lang kami nang marinig naming tumikhim si Ivan.

"Ahem... Ahemm..." kunwari'y inuubo pa ito.

Saka lang namin siya nilingon.

"Jan, si Ivan pala, tito ko. Pero gusto niyang pinsan ang tawag sa kanya dahil ilang taon lang naman ang agwat namin." pakilala ko kay Ivan.

"Ivan, si Jan, bestfriend ko sa Iloilo." pakilala ko rin dito.

Agad na nilahad ni Jan ang kamay niya para makipagkamay kay Ivan. Tiningnan muna siya ng taas-baba ni Ivan saka nakipagkamay dito. Agad din nitong binitawan iyon. Halata kong selos na selos ito dahil sa ganda ng ngiti ko pagkakita ko kay Jan.

Agad na lumapit sa kama ko si Jan. Patalon pa itong humiga sa tabi ko.

"Musta na? Isang linggo kang nawala e. Namimiss ka na nina Mommy at Daddy e. Kaya nagpumilit na pumunta dito nang malamang naospital ka." sabi pa nito.

"Talaga? Namiss ko nga rin kayong lahat e. Ibig sabihin kasama mo sina Tito at Tita?" agad kong naalala sa sinabi niya.

"Siyempre naman!" bigla kong narinig galing sa pinto. Agad na pumasok sina Tito Edward at Tita Anna.

Nakangiting pumasok ang mga magulang ni Jan at agad akong niyakap. Nakita kong andami nilang dinala para sa akin. Nilapag agad iyon sa tabi ko.

"Buksan mo, kahapon namin binili yan para sa iyo bago kami pumunta dito. Get well soon gift namin yan." Si Tito Edward.

"Talaga po? Andami naman yata." gulat na gulat kong sabi. Lumapit din si Ivan para makita ang mga dala nina Jan. Pero kitang kita ko na ansama ng tingin niya kay Jan, selos na selos talaga. Kaya nang tumingin siya sa akin ay nagpasimple ako ng "I love you." para di siya magselos.

Yun lang at ngumiti na naman ito at umupo sa paanan ko.

Mas nauna pang buksan ni Jan ang mga regalo para sa akin. Halatang excited na excited ito.

Habang nagbubukas naman kami ng regalo ay nilagay ni Tita Anna ang mga dalang pagkain sa ref nang makitang kakakain ko lang pala.

"Tumawag na nga pala kami kina Mama at Papa mo. Sinabi namin ang plano naming magstay din sana hanggang gumaling ka kasi mga isang linggo ka pa raw yata dito sabi ng doktor e. Madami daw kasing dugo nawala sa iyo." sabi ni Tita Anna habang nag-aayos ng mga pagkain sa ref.

"Kaya kumuha na lang kami ng hotel na malapit dito. Ayaw nga sana ni Jan e. Kaso sabi ko di naman pwedeng dito kami mag-stay sa hospital. Di ka makapagpahinga niyan at hindi rin kami mapalagay dito." sabi ni tito Ed.

"Gusto ko nga sana e dito na lang ako palagi e." sabi pa ni Jan. Sabay tumingin kay Ivan. Saka ako binulungan."Bakit ganyan yan makatingin? Boyfriend mo ba iyan? Baka nagseselos sa akin ha?"

Hinampas ko siya sa balikat.

"Dun ka nga." biro ko sa kanya para umupo siya.

Kumukunot ang noo ni Ivan sa harutan namin ni Jan.

"Siyangapala. Nung tumawag kami kina Mama mo kanina, pinakisuyuan niya kami na sabihin sa iyo na di sila makakarating dito mamaya. Marami daw bisita e. Pero sabi ko naman di kami pwedeng dito matulog kasi di kami mapalagay e. Pero okay lang naman siguro kung dito si Jan para mabantayan ka ano?" si Tita Anna.

"Di na po. Okay lang po si Angelo. Kaya ko po siyang bantayan." sabi agad ni Ivan. Ayaw na hindi matuloy ang balak namin para mamayang gabi.

"Ay hindi pwede. Ako ang bestfriend niya. Siya palagi ang nag-aalaga sa akin pag maysakit ako. Siya ang palaging nagtatanggol sa akin kahit saan. Siya ang palaging kasama ko. Di pwedeng di ko siya samahan ngayong maysakit siya." agad namang sabi ni Jan. halatang iniinis si Ivan.

"Siyanga naman, iho." si Tito Ed na nakaharap kay Ivan. "...matagal na nagkahiwalay ang dalawang yan. Ngayon lang ang mga iyan nagkasama uli. Namimiss din ng anak namin ang bestfriend niya."

Walang magawa si Ivan kundi tumango na lang. Masyado siyang mahahalata kapag nagpumilit siya. Siguro sa isip niya, kaya naman yata niyang magtiis.

Buong araw na nag-stay sa ospital sina Jan at mga magulang niya. Andami naming pinag-usapan. Parang antagal naming di nagkita kahit isang linggo lang naman. Pero sumaya ako dahil nakita ko muli si Jan. Masaya din ako dahil andun si Ivan na mahal ko. Sigurado akong si Ivan ang mahal ko at di si Jan.

Tahimik lang si Ivan at sumasagot lang kapag tinatanong. Di umandar ang pagkaloko-loko nito. Pero kapag walang nakatingin ay nagsasabi ako ng "I Love You" sa kanya para mapanatag siya.

Mga alas-siyete nang magpaalam sina Tita Anna at Tito Ed na pupunta na ng hotel nila. Humalik muna sila sa akin bago kay Jan at nagpaalam na rin kay Ivan bago lumabas. Iniwan ng pera si Jan, just in case daw may kailangan kami.

Pagkasara ng pinto ay agad na nilock ni Jan iyon at humarap sa akin.

"Ngayong tayo na lang. May itatanong ako sa inyo. Wag na wag kayong magsisinungaling." seryosong sabi ni Jan.

=================================================

Ito ang kamukha ni Jan

=================================================


Reminder:

!!!Not for reposting!!! Please? This is a personal story. Not fiction so please do not re-post as your own. Thank you.

Don't forget to follow.

My Provincial Series (Part 16, Ivan more intimate)


Kamukha talaga siya ni Ivan... Hmmmmm.

=======================================

Agad niyang inalalayan ang ulo ko at hiniga na ako sa kama. Wala kaming pakialam kahit nasa ospital pa kami. Ang importante ay naipapadama na namin sa isa't isa na nagmamahalan kami.

Habang hinihiga niya ako sa kama ay wala pa ring tigil siya sa kakahalik sa akin. Kahit na naglalabanan ang mga dila ay napakaingat pa rin nito. Mas lalo niyang iningatan ang mga nakatusok sa kamay ko.

Agad na kinapa niya ang tali ng lab gown ko at dahil ilang tali lang ito ay madali niyang natanggal. Agad na namula ako dahil kitang kita niya ang kabuuan ng katawan ko. Parang naintindihan niya ang nasa isip ko kaya agad niya akong hinalikan.

"Wag kang mahiya. Mahal kita at mahal ko kahit anumang katawan meron ka. Ang cute mo kahit wala ka nang damit." maloko pa nitong sabi.

Napangit na lang ako.

Agad din siyang naghubad ng damit niya. Habang unti-unti niya itong hinuhubad ay nakatitig lang ako. Kahit na nakita ko na ito nung naligo kaming lahat sa talon at nung magsabay kaming maligo ay parang napatitig pa rin ako. Di man ito kalakihan pero gusto ko pa ring tingnan ang malaanghel niyang mukha at katawan.


Kung di lang ako nakasuwero ay kanina ko pa hinubad ang damit niya. At wala pang isang segundo ay siguro nadilaan ko na buong katawan niya. Pero dahil nga medyo nanghihina pa ako at may masakit pa sa katawan ko, kaya di ko magawang pangunahan siya.

"Ivan, sorry ha? Nanghihina pa ako. Gusto ko man gawin sa iyo ang matagal ko nang pinapangarap e di talaga kaya e." medyo nalungkot ako dahil parang wala akong silbi.

"Ikaw naman. Naiintindihan naman kita. May iba pa naman pagkakataon e. Ngayon, hayaan mo munang ako ang magpakita sayo ng pagmamahal ko." malambing na sagot nito sa sinabi ko.

Ngumiti ulit ako. Napakalambing niya. Napakasarap titigan ang mga mata at labi niya.

"Ang guwapo mo." di ko napigilang sabihin.

"Ikaw din." saka siya uli bumaba para halikan ako.

Pero sandali lang siyang tumigil sa bibig ko. Agad ay dinako niya ang leeg ko. Nakikiliti ako sa marahang paghagod ng dila niya. Di iyon first time na may humalik sa akin doon pero iba ang pakiramdam ng halik niya. May kakaibang kiliti ito sa akin.

Maya-maya ay bumaba na ang halik nito sa dibdib ko at mga maliliit pang mga utong. Dinila-dilaan niya ito at sinipsip pa. Napapaangat ang katawan ko sa sarap. Iba si Ivan. May kakaibang sensasyon ang bawat dila at sipsip niya sa katawan ko. Punong-puno ng pagmamahal.

Pinatigas pa niya ang dila niya at binaba sa bandang pusod ko at pinaikot dun. Ang likod ko naman ay hindi na dumidikit sa kama dahil sa sarap nun. Inalalayan pa niya at binuhat ang tiyan ko palapit sa mukha niya. Mas lalong nabaon ang dila niya sa pusod ko.

Dahil sa ginawang iyon ni Ivan ay may kung anong kuryente na pumunta sa bandang ari ko. Mainit na sensasyon at bigla na lang akong nagulat nang tumayo ang alaga ko. Ito ang first na tumayo ito at napakaespesyal na tao pa ang unang nakakita ako.

"Ivan, tinayuan na ako." bigla kong sabi sa kanya.

"Normal lang iyan kapag ginagawa ito." sabi lang niya.

"HIndi. Hindi pa tumayo yan kahit kelan. Ngayon lang. Sayo lang." sabi ko pa. Tuwang-tuwa ako at sa wakas ay tumayo na ang alaga ko. Gulat din ako sa naging laki at kulay nito. Pati ang tigas nito ay di pangkaraniwan.

"Ibig sabihin ako ang unang nakapagpatayo niyan?" biglang tanong nito. Halatang excited pa sa akin.

"Oo, ikaw pa lang." kumpirma ko pa sa kanya.

"Napakaswerte ko naman at ako ang nakaunang makapagpatayo diyan."

Iyon lang at bigla niya itong sinubo. Gulat na gulat ako sa nararamdaman ko sa bandang iyon. DI ko alam na ganoon pala kasarap ang masubo ang titi ko kapag matigas ito. Kakaiba sa pakiramdam. Medyo nangingilo pa ako dahil siguro nga at unang beses ko iyon. Di pa masyadong sanay si Ivan tsumupa dahil nararamdaman ko ang ngipin niya na tumatama sa titi ko.

"Aray!" palagi kong sabi kapag natatamaan ng ngipin niya.

"Pasensya ka na ha? First time ko itong gawin e." sabi niya sa akin.

"Okay lang yan naiintindihan kita." tsaka lang ako ngumiti sa kanya.

Pinagpatuloy na lang niya ang pagsubo sa akin pero di talaga niya alam.

"Ivan, halika. tuturuan kita." agad kong sinabi sa kanya.

Pinatayo ko siya sa harap ko at umupo ako sa pagitan ng binti niya. Agad kong sinubo ang kanina ko pang kinatatakamang alaga niya. Unang pasok pa lang sa bibig ko ay halos mapasigaw na siya sa pag-ungol niya.

"Gel, kakaiba ang bibig mo. Ang init." Sabi pa nito.

Siyempre di ako makasagot. Sabi nga nila, "Don't talk when your mouth is full."

Mas lalo ko pang ginalingan ang pagsubo sa titi niya. Di ako pumipikit dahil gustong gusto ko siyang tingnan sa posisyon niya. Para siyang pornstar sa kaguwapuhan niya at sarap ng katawan niya. Ang isang kamay ko ay di natigil sa paglamas ng bayag niya pabalik balik sa puwet niya. Mas lalo ko pang idinidiin ang alaga niya sa mukha ko. Ambango nito. Amoy-baby kaya angsarap pagbabaran.

"Gel, anggaling mo." paulit-ulit niyang sinasabi.

Siyempre, tahimik lang ako. Di pala tahimik kasi tumutunog ang bibig ko sa pagsipsip ng medyo kalakihan at sobrang tuwid at ganda niyang alaga. Pero di naman yun salita kaya tahimik talaga ako.

Maya-maya pa ay umiba ito ng puwesto at pinahiga ako. Agad itong pumwesto kabaligtaran ko kaya ang mukha niya ay nasa alaga ko at ang sa kanya ay nasa mukha ko. sabay naming isinubo ang ari ng isa't-isa at halos sumabog ang dibdib ko sa sarap. Ito pala ang pakiramdam ng 69 kapag tinatayuan na ang alaga ko. Ansarap talaga. Walang kapantay.

Taas-baba lang ang mga ulo namin. Walang maririnig kundi,

"Ooooohhh..."

"Aaaahhh...."

"Nnnnnggg...."

"Mmmmmm..."

Paulit-ulit lang ang mga tunog na iyon na nanggagaling sa bibig namin. Aywan ko ba pero parang nagko-contest kami kung sino ang mas magaling sumubo dahil kapag nasasarapan ako sa ginagawa niya napapatigil ako at napapaungol ng malakas. Tsaka gaganti din ako ng pagsubo ng mas magaling at siya naman ang mapapaungol ng malakas. Pero parang mas malamang na ako ang nagpaungol sa kanya. Syempre di ako papatalo. kung ang ibang tao nga na di ko mahal ay napapaungol ko ng malakas, ano pa kaya ang taong mahal ko.

Maya-maya ay bumibilis ang subuan namin. Mabilis kong sinuso ang alaga ng mahal ko. Siya din ay ganun. At dahil nga sa first time kong masubo ay agad akong nilabasan.

"Ivan, mahal ko... ayan... naaaa.... aaaaa.....aaaa..... kooooooooooooo......" pautal-utal kong sabi nang mailuwa ko ang alaga niya dahil alam kong malapit na akong labasan.

Agad siyang nag-iba ng puwesto at tumabi sa akin. Binuhat niya ang gilid ko para makaharap ako sa kanya. Gusto niyang iputok ko sa katawan niya ang katas ko. Gusto ko ring gawin yun dahil gusto ko sa unang pagputok ng katas ko dapat makikita ko iyon at dapat sa katawan ng mahal ko.

Mabilis niyang jinakol ang titi ko habang dinidilaan niya ang utong ko. Mas pinabuti niya ang pagsipsip nun kaya mas lalong tumigas ang titi ko at alam ko malapit na talagang sumabog iyon. Nararamdaman ko na naiihi ako pero alam ko iyon na iyong unang katas ko na malapit nang lumabas.

"IVAAAAAAANNNN..... AAAA....YAAAAAAAAANNNNNN.......... NAAAAAAAAAAAAAAAA!" impit na sigaw ang pinakawalan ko. Kasabay niyon ay ang masaganang tamod na lumabas sa titi ko papunta sa dibdib niya. Napalakas ang putok kaya umabot sa bibig niya. Imbes na punasan ay dinilaan pa niya ito.

"Mmmm... di mapakla a. Sarap pala ng tamod mo mahal." sabi pa nito.

Ako naman ay nahiya dahil natalsikan siya kaya di ako nagsalita. Kumuha pa siya ng konti sa dibdib niya at nilasahan uli iyon. Pinalo ko ang kamay niya.

"Kadiri ka. Wag mo ngang kainin iyan." nahihiya kong bantulot sa kanya.

"Wala naman masama e. Di naman pangit lasa e. At saka gusto kong tikman ang lasa ng katas ng mahal ko. Baka sakaling makabuo." biro na naman nito.

Agad naman niyang kinalat sa katawan niya ang tamod ko. Sa ganda ng kutis niya at ang kinis nito ay mas lalong kumintab dahil sa tamod ko. Agad akong humiga sa kama.

"Lumuhod ka sa mukha ko. Ipasok mo yang titi mo sa bibig ko." utos ko sa kanya.

Ngumiti lang siya at agad niya akong sinunod.

Pumuwesto siya sa taas ng mukha ko at agad na pinasok sa nakaabang kong bibig ang alaga niyang napakasarap tingnan. Dahil nga nakahilig siya at nakadandal sa dingding ng kuwarto ay nakikita ko ang buong katawan at mukha niya. Siya ang gumigiling sa taas ko. Kinakantot niya ang bibig ko at habang ginagawa iyon ay nilalamas ko naman ang makinis at maputi niyang puwet.

Sinarapan ko pa ang pagsubo sa ari niya. Gusto kong di niya ako makalimutan kahit kelan. Gusto ko ipakita sa kanya na ako ang pinakamasarap na matitikman niya sa buong buhay niya.

Sa bilis ng pagkadyot-kadyot niya sa bibig ko ay tumatagakyak na ang pawis niya. Kahit tumutulo na iyon sa mukha ko ay wala akong pakialam. Tumititig pa rin ako sa ekspresyon ng mukha niya. Nakatitig din ito sa mukha ko at tinitingnan kung paano maglabas-masok ang ari niya sa bibig ko. Kinakagat pa niya ang ibabang labi niya kaya mas lalo akong ginanahan. Napakagandang tingnan ang katawan niyang nangingintab sa pawis at tamod. Dagdagan pa ng malaanghel niyang mukha.

Dahil sa tanawing nasa aking harapan ay agad na namang tumayo ang ari ko. Agad ko itong hinawakan at jinakol. Nilingon iyon ni Ivan at nakita ang aking ginawa. Kaya agad nitong hinugot ang ari niya sa bibig ko at humarap sa titi ko. Naka-69 na kami pero siya ay nasa taas kaya wala akong magawa kahit idiin pa niya ng sagad-sagad ang ari niyo. Taos-puso ko itong pinapasok sa lalamunan ko.

Siya naman ay sinubo uli ang titi ko dahilan para makarating ako sa kakaibang sarap. Maya-maya ay bumilis ang pagkadyot niya sa bibig ko. Di ko siya pinigilan kahit maluha-luha na ako dahil gusto kong gawin niya ang anumang makakapagpasaya sa kaniya. Ramdam kong naninigas na ang mga hita niya at panaka-nakang panginginig ng binti niya. Senyales na malapit na siyang labasan.

Walang sabi-sabing sumabog nag katas niya sa loob ng bibig ko. Di ko ito nilabanan dahil gusto ko itong inumin lahat. Di naman ako nagkamali dahil masarap ang lasa ng tamod niya. Baby na baby ang amoy.

Sa natikman kong iyon ay agad din akong nilabasan. At gaya ng ginawa ko ay ininom din niya ang tamod ko. Di na ako nagulat dahil sabi nga niya kanina ay gusto niya ang lasa nito.

Matagal din kami sa ganoong puwesto. Kahit wala nang lumalabas sa mga ari namin at kahit lumambot na ito ay di pa rin namin tinanggal sa pagkakasubo.

Nang medyo mangalay na kami ay saka lang namin naisipang maligo. Siya naman ay panay ang alalay sa akin dahil nga may nakakabit pang dextrose sa kamay ko.

Ingat na ingat siya sa pagsabon sa akin. Para ko talaga siyang asawa. Paminsan-minsan ay magnanakaw siya ng halik at ngingiti lang.

Agad kaming nagbihis at natulog. Dahil nga sa hindi pwedeng tabi kami matulog ay nilapit na lang niya ang mahabang bench sa tabi ko at doon siya nahiga. Matagal bago kami makatulog. Kahit di kami magkatabi ay magkahawak pa rin ang mga kamay namin. Tinitingnan ko lang siya habang nakatingin siya sa kisame at di mawala-wala ang ngiti.





=================================================


Reminder:

!!!Not for reposting!!! Please? This is a personal story. Not fiction so please do not re-post as your own. Thank you.

Don't forget to follow.

Sunday, April 10, 2011

My Provincial Series (Part 15, Ivan)


Kamukha ni Ivan

===========================================

Before 8PM ay dumating na ulit si Ivan. Nagulat nga sina Mama kung bakit siya lang bumalik.

"O, ikaw lang ba?" agad na bati ni Mama pagkapasok ni Ivan. May mga dala itong maraming pagkain at prutas. Ako man din ay nagulat kung paano niya nadala lahat iyon.

"Madami po kasing tao sa bahay kaya kailangan sila andun. Madami pong nakilamay e." paliwanag naman niya habang nagpupunas ng pawis sa mukha. Parang gusto kong kunin ang panyo at punasan ang pawis na tumutulo sa mala-anghel niyang mukha.

"A, ganun ba? Paano Ivan? Kaya mo na ba ditong mag-isa? Kailangan din kasi naming magpahinga e. Alam mo naman itong si Ate mo e hindi makatulog sa ospital." si Papa.

"Ok lang po ako dito. Gising naman na si Angelo e. Wala naman masyadong masakit sa kanya e siguro makakaya ko na rin alagaan ito." sabay tingin sa akin ng sobrang lambing.

Napangiti ako sa mukha niya. Ang guwapo talaga nito.

Agad na umalis sina Mama at Papa pagkatapos akong halikan sa pisngi. Ginulo pa ni Papa ang buhok ko. Ganun siya magsabi ng mag-ingat ako. Hahaha.

Pagkaalis nina Papa at Mama ay agad na umupo sa tabi ko si Ivan. Kinuha ang mga prutas sa tray at binalatan ang iba.

"Kain ka ha?" sabay subo pa sana sa akin ng mangga.

"Kaya ko na yan 'Van." sabi ko pa sa kanya. Medyo naaasiwa ako sa ginagawa niya. Di ko alam kung bakit. Dapat nga kinikilig ako dahil siya lang andito at nag-aalaga sa akin e.

Bigla na lang siyang tumahimik. Nilapag ang hawak na mangga.

"Bakit ba ganyan ka?" biglang sabi nito na di man lang nakatingin sa akin.

"Ano'ng ganito ako? Di kita maintindihan."

"Bakit ba ang hirap mong suyuin?" binago ang tanong.

"Suyuin? Bakit mo naman ako susuyuin? May kasalanan ka ba sa akin?" kunwari ay di ko alam.

"Kainis ka naman. Hmmp." agad na nagtampo ito. Nilapag ang pinggan ng mga prutas sa side table at pumunta sa bench malapit sa bintana at pinaandar ang TV.

Matagal din siyang nanuod. Pero di maalis-alis ang titig ko sa kanya. Alam niya sigurong tumititig ako sa kanya kaya di siya tumitingin sa akin. Alam ko kung ang gusto niyang gawin at sabihin pero mabuti na sigurong di ko siya hayaang gawin ang gusto niya kasi parang ang hirap talaga. Lalong-lalo na kakatapos lang ng sakit na dinulot sa akin ni Gilbert.

Sakit na emotional at physical. (*Smiling while typing.)

Iniwas ko na lang ang tingin ko at kinuha ang ilang books ko na dinala ni Mama para may basahin ako. Alam naman niya na di ako pwedeng umalis nang walang libro.

Nang ako naman ang nagbabasa ay nakikita ko sa gilid ng mata ko na siya naman ang nakatitig sa akin. Paminsan-minsan ay titingin ako sa kanya para hulihin ang mata niya kaso bigla din siyang iiwas ng tingin. Kaya napapangiti ako.

Maya-maya pa ay hinayaan ko muna siyang tumitig ng matagal. Pasimple kong kinuha ang unan at binato sa kanya kahit di ako nakatingin.

"Aray naman! Inaano ba kita?" painosente pa nitong tanong.

"Heh! Kanina ka pa kaya tumitingin sa akin. Naiilang ako. Alam mo bang tumatayo ang balahibo ko sa batok pay may tumititig sa akin?" sabi ko pa. Totoo naman iyon.

"Masama ba tumingin?" galit na sabi nito.

"Masama. Lalo na kapag di mo ako kinakausap." naglungkot-lungkutan pa ang mukha ko.

Parang tinamaan naman siya sa arte ko. Agad niyang pinatay ang TV at lumapit sa akin.

"Sige. Bati na tayo pero dapat pasubo ka sa akin ha?" lambing agad nito.

Napangiti ako. Di dahil sa paglalambing niya kundi sa bastos ng tunog ng sinabi niya. Hahahaha.

"Sige. Basta pasubo ka rin ha?" tanong ko rin. Pero iba ang nasa isip.

"Sige. Papasubo din ako sayo." simple pa nitong sagot.

Napangiti pa lalo ako. Pinigilan ko lang tumawa kahit ambastos na ng isip ko.

Ayun na nga at nagsubuan kami... ng prutas. Mga bastos ang isip niyo. Hahaha.

Pagkatapos namin kumain ay humilig ako sa balikat niya.

"Ivan, pwede mo ba akong kantahan?" malambing kong sabi sa kanya. Iyon ang hindi pa nagagawa ng isang tao sa akin. Maliban na lang sa kantang Happy Birthday.

"Huh? Naku di ako marunong kumanta." nabigla pa siya.

"Sige na. Please? Nalulungkot ako e."

"Nalulungkot ka? Bakit? Di ka ba masaya na kasama ako?"

"Di iyon. Masaya ako dahil andito ka. Masaya kang kasama e. Pero gusto ko lang marinig kang kumanta." mas sumiksik ako sa dibdib niya. Naglalambing.

"Sige na nga." saka tumikhim muna ng konti at kumanta ng My Heart Will Go On. Yun kasi ang pinakasikat na kanta noon dahil sa Titanic na movie. Kinanta niya yun Male Version.

Near, far, wherever you are
I believe that the heart does go on
Once more you open the door
And you're here in my heart
And my heart will go on and on


Parang may kung anong patama sa akin ang chorus ng kanta kaya tumulo ang luha ko. Naramdaman niya iyon dahil tumulo sa braso niya. Agad niyang inangat ang ulo ko at tiningnan ang mata ko. Nang makitang umiiyak ako ay agad na pinunasan ng kamay niya ang mga luha ko.

"Palagi ka na lang bang malungkot pag kasama kita?" bigla nitong naitanong.

"Nakakatouch lang kasi ang kanta mo e. Nakakainlove."

"E di mainlove ka." bigla naman nitong sabi.

Ngumit lang ako sa kanya.

"Kanino? Sa iyo?" painosente kong tanong.

"Pwede naman. Bakit hindi? Guwapo naman ako e. Di ba?" at bigla pang kumindat at nagpacute.

"Okay ka lang? E pareho naman tayong lalaki e." kunwari ay di ko alam na bading ako.

"Wala namang masama e. Kung mahal naman natin ang isa't isa bakit hindi?" nagliliwanag na ang mukha niya. Parang ineexpect niya na malapit na akong umoo.

"Bakit? Mahal mo ba ako?" tuloy sa pagkukunwari na walang alam.

"Ano ba sa tingin mo?" ayaw talagang sagutin ng diretso.

"Tanungin ba ako? Ayoko naman maging feeling no." sabi ko pa.

"Gusto mo talagang sabihin ko ano?"

Tumango ako.

Tumahimik muna siya saglit. Bigla niya ulit hinawakan ang baba ko at inangat ang ulo ko. Dahan-dahan niyang nilapit ang mukha niya sa mukha ko. Papalapit nang papalapit ang guwapo at mala-anghel niyang mukha sa akin. Feeling ko sinusundo na ako ng anghel ko.

Napapikit ako para maramdaman ang labi niya sa labi ko. Pero antagal kong nakapikit ay wala akong naramdamang halik kaya dumilat na lang ako.

Nakangiti lang ito.

"O, di ba mahal mo din ako?" bigla niyang sabi.

Tinapik ko ang kamay niya. Sumimangot ako dahil di natuloy ang halik niya.

"Ewan ko sa iyo."

"Ito naman di na mabiro. Tinitingnan ko lang kasi baka naman kasi napipilitan ka lang e. Natuwa naman ako at di ka umiwas." sabay ngiti pa nito ng pagkatamis-tamis.

Sige nga sisimangot pa ba ako sa mukha niyang iyon?

Muli niyang hinawakan ang baba ko at hinarap sa kanya. Dinilaan niya pa ang labi niya para bumasa. Nangiti na lang ako. Napakapalabiro talaga kahit kelan nito.

Iyon na nga at lumapit na ang mukha niya. Di na ako pumikit baka joke na naman e. Pero tuloy-tuloy siya sa paglapit sa mukha ko. Naramdaman ko na lang na lumapat ang bibig niya sa bibig ko. Dun na ako pumikit para maramdaman ng lubusan ang labi niya. Anlambot ng mga labi niya. INgat na ingat ang paghalik niya. Alalay na alalay talaga para di masyadong malakas o marahas.

Maya-maya ay kusa nang gumalaw ang mga kamay ko at humawak sa mukha niya para wag itigil nito ang ginagawa niya. Siya din ay niyakap ako at hinila pa papalapit sa kanya. Ngayon ko lang naramdaman ang katawan niya. Makinis ang balat nito. Malambot. Di macho pero iyon talaga ang gusto ko. Napakabango pa ng hininga niya.

Di namin alam kung ilang minuto ba kaming naghahalikan nang may kumatok sa pinto.

Agad kaming naghiwalay at pumunta ng pinto si Ivan. Binuksan ito at saka pumasok ang nurse.

Sandali lang andun ang nurse. Chineck lang ang dextrose ko. Nagtanong ng konti at saka umalis. Agad naman nilock ni Ivan ang pinto. Ayaw na niyang maistorbo kami.

Bumalik siya sa pagkakaupo sa tabi ko.

"Gel, mahal mo rin ba ako?" agad niyang natanong sa akin.

"Ikaw muna." sabi ko.

"Ako unang nagtanong e." balik din niya.

"E sino ba mas matanda sa atin?"

"A... Ako." nagdadalawang-isip pa niyang sagot.

"O di ba? Mas matanda ka sa akin at mas mataas ang dugo mo (Dahil pinsan nga siya nga Papa ko. So mas mataas ang dugo niya sa akin.). E di dapat ikaw mauna."

Nagkamot lang siya ng ulo sa nasabi ko.

"Okay. Sige na nga. Oo. Gusto ko. Matagal ko nang nararamdaman na bading ako. Pero di pa ako nagmahal ng lalaki. Dahil wala naman akong makitang pwedeng mahalin e. Nawiwili lang akong tumingin sa katawan ng mga lalaki pero di pa ako naiinlove kahit kelan. Sayo pa lang yata." mahabang sagot nito.

"Huh? Bading ka?!"kunwari'y nagulat ako.

Tumango lang ito. Parang nahiya.

"Okay lang. Mahal na rin naman kita e. Mga isang linggo na rin." agad kong sinabi sa kanya.

Bigla siyang tumingin sa akin at lumiwanag ang mukha niya. Kahit naman obvious na iyon sa halik ko kanina e parang nagulat pa rin talaga siya.

"Talaga?" pagkukumpirma pa nito.

Tumango ako.

"Mahal kita. Simula noong una pa lang kitang makita." pag-ulit ko pa.

Agad akong niyakap ni Ivan.

"So ibig sabihin mahal natin ang isa't isa?"

Natawa ako sa tanong niya.

"Siyempre." nakangiti kong sabi sabay yakap na rin. Mas mainit ang yakapan namin.

Agad ay siniil niya ako ng isang mahaba at mainit na halikan.

Wala na akong pakialam sa iniisip ng utak ko kundi ang sensasyon lang na hatid ng halik niya. Iyon lang. Masaya na ako.




=================================================


Reminder:

!!!Not for reposting!!! Please? This is a personal story. Not fiction so please do not re-post as your own. Thank you.

Don't forget to follow.

Friday, April 8, 2011

My Provincial Series (Part 14, Goodbye Gilbert)


Kamukha ni Gilbert

Pictures provided for comparison for better imagination. *wink

============================================

Pagkadilat ng mata ko ay puting kisame ang agad na nakita ko. Tahimik ang lugar. Agad akong lumingon sa kaliwa ko kung saan may natutulog sa braso ko. Agad kong nakita si Ivan. Inilibot ko ang mata ko at nakita kong may mga prutas at bulaklak sa katabing mesa. May mahabang bench na may mga bag at may cross sa uluhan ko. Nasa ospital ako.

Di ko matandaan kung anong nangyari sa akin. Di ko matandaan kung bakit ako andito. Di ko nga alam kung ilang araw akong natutulog.

Tiningnan ko si Ivan. Himbing na himbing ang tulog nito. Ginawang unan ang braso ko. Medyo nangalay ako kaya hinila ko ang braso ko. Nagising agad siya. Yun pala nakahawak ang kamay niya sa kamay ko.

Pupungas-pungas pa siya ng mata ng makitang nakatingin ako sa kanya. Agad siyang ngumiti ng pagkatamis-tamis at agad ding binawi ang kamay niya. Tumakbo agad ito palabas. Narinig ko pang tinawag nito sina Mama at Papa na nasa labas lang pala.

Agad pumasok ang mga ito at may kasamang doctor at dalawang nurse at ilan pa naming kamag-anakan. Andun din si Kuya Jorey, Glenn pati na rin si Gilbert. Si Gilbert ay hindi makatingin sa akin. Nahihiya. Pero di ko alam kung bakit.

"Ma, bakit ako andito?" agad kong tanong sa Mama ko.

"Nawalan ka ng malay tatlong araw na ang nakakaraan. Nakita ka ni Gilbert na walang malay malapit sa bahay. Agad ka niyang binuhat at dinala sa amin." PAliwanag agad ni Mama.

"Mabuti na lang kamo at nakita ka kaagad ni Gilbert. Malapit ka pa naman daw sa tabi ng daan." sabi pa ni Tita Josie.

Tiningnan ko si Gilbert. Nakatingin na ito sa akin. Bigla nitong nilagay ang hintuturo sa bibig na sumisenyas na wag maingay.

Saka ko lang naalala ang nangyari. Napangiti pa ako.

"Nagkaroon ka kasi ng Haematochezia o pagdurugo galing sa puwet na marahil ay dulot ng sobrang pagpipilit na mailabas ang dumi. Pero tinitingnan pa namin kung ang sugat sa puwet mo ay hanggang saan dahil kapag ang sugat ay meron din sa large intestine mo. Baka ibang sanhi na iyon." Paliwanag pa ng doctor.

Kumunot ang noo ko. Kunwari ay di ko naiintindihan.

"Iho, nung umaga bang iyon ay napalakas ang paglabas mo ng dumi?" tanong agad ni Tita Josie.

Tumango ako.

"Masakit talaga ang tiyan ko kasi ilang araw na akong di nakakapaglabas ng dumi e kaya pinilit ko. Naramdaman ko na lang na may parang napunit sa loob ko. Sa sobrang sakit ay nanghina agad ang tuhod ko. Anlaki ng natae ko. Sobrang tigas pa." pagsisinungaling ko. Sinakyan ko na lang ang iniisip nila para di nila maisip na kaya ako dinugo dahil kinantot ako ni Gilbert sa puwet.

Tahimik lang silang lahat. Nakikinig sa akin. Si Gilbert naman ay pinipilit na huwag tumawa.

"Nang mailabas ko na ay nakita kong andaming dugong lumabas sa puwet ko. Hinintay ko munang matigil ang pagdudugo nito bago ako lumabas ng banyo. Kaso parang naiinitan ako nung panahong iyon kaya sabi ko maglalakad-lakad muna ako. Huli kong naalala ay yung nanilim ang paningin ko." pagpapatuloy ko pa. Pinilit kong wag magmukhang sinungaling. Kunwari ay inaalala ko ang mga nangyari.

Buti na lang at naniwala naman silang lahat. Isa-isang hinawakan ako parang nakisimpatya. Nagsulat naman agad ang doctor sa kanyang chart.

"Sige. Hintayin na lang natin ang findings ng lab test para masiguro natin na okay ka na. Mamayang hapon ay isasailalim ka namin sa colonoscopy para masiguro nating walang ibang nasugatan sa loob ng bituka mo." sabi ng doctor sabay sumunod ang dalawang nurse palabas.

Nagsiupuan na ang mga kamag-anakan namin at sina Mama at Papa naman ay tumayo sa likod ni Ivan.

"Iho, mabuti siguro umuwi ka na. Tatlong araw ka nang di umuuwi e. Kami na muna magbabantay dito tutal nagising naman na si Angelo." sabi pa ni Papa kay Ivan.

Tiningnan lang ako ni Ivan. Parang nagtatanong sa akin kung kailangan ko pa ba siya dito.

"Sige po. Uuwi muna ako. Babalik na lang po ako mamayang gabi para palitan kayo." sabi pa nito.

"Sabay na rin kami." sabi naman ng ilang kamag-anak namin.

Nagpaalam na ito sa akin at nagpasalamat ako sa kanila sa pagbabantay at pagdala ng mga prutas. Si Gilbert naman ay nagpaiwan.

Mga isang oras din kaming nag-usap nina Mama at Papa bago sila nagpaalam sa akin na bibili muna nga almusal. Alas-otso na pala ng umaga. Nakiusap naman sila kay Gilbert kung pwedeng bantayan muna ako. Umoo naman si Gilbert. Pagkalabas nina Mama at Papa sa pinto ay agad na umupo sa tabi ko si Gilbert. Hinawakan pa ako sa pisngi.

"Gago ka talaga." panimula pa nito.

"Ako pa ang gago? E ako na nga ang naospital e." biro ko naman.

"Nasaktan ka na pala e di mo pa sinabi sa akin. Sana pinigilan mo ako kung alam mong di mo kaya." sabi pa nito.

"Ginusto ko rin naman ito e. Pero di ko naman alam na aabot sa pagkaospital ko ang nangyari sa atin. Laki kasi nang sa iyo e." biniro ko siya ulit. Pinapakalma ko siya dahil alam kong worried na worried siya kasi siya nga naman ang dahilan nito.

"E paano kung namatay ka? Ipagpapalit natin ang buhay mo sa libog natin?"

"Wag ka nang mangsisi. Ginusto ko yung ginawa kong iyon. Gusto ko rin kasing maramdaman ang alaga mo sa loob ko e. Parang mag-asawa kasi ang feeling ko kapag ganoong nakapasok ka na sa loob ko." saka ngumiti ulit ako.

"Mag-asawa? E hindi naman ako ang mahal mo e. Kung gagawin mo ang ganun kahit ganoon kasakit dapat sa taong mahal mo din. Tulad ni Ivan."

Natahimik ako sa sinabi niya. Naguguluhan na ang utak ko. Kasi nung magsex kami ay parang wala akong naisip kundi si Gilbert lang. Di man lang pumasok sa isip ko si IVan. Pero kaninang nakita ko si Ivan ay alam kong mahal ko pa rin siya. Pero ngayong andito si Gilbert e bakit feeling ko siya ang mahal ko.

"Naguguluhan ka lang. Siguraduhin mo muna kung sino ang mahal mo." dagdag pa ni Gilbert.

Mahabang katahimikan ang sumunod.

"Gilbert may naalala pala ako." sabi ko sa kanya.

"Ano yun?"

"Naalala mo nung nasa kubo tayo ay tinanong kita kung bakit mo ako hinalikan? Ang sabi mo ay saka mo sasagutin pagkatapos nating magsex?"

Hindi siya sumagot. Kaya ako na lang uli ang nagsalita.

"Ano yung nararamdaman mo sa akin nung time na iyon kaya mo ako hinalikan ng ganun sa labi?" inulit ko yung tanong ko.

Di pa rin siya nakasagot.

"Mahal mo ba ako?" Diniretso ko na siya. Tutal parang wala akong makukuhang sagot sa kaniya e.

Tumingin siya sa akin ng matagal. Medyo may lungkot sa mata niya. Natakot ako sa sasabihin niya.

Hinawakan niya ang kamay ko at pinisil ito.

"Naalala mo ba ang kinuwento mo sa akin dun sa bangin nung una mo akong nakilala?" bigla niyang naaitanong.

Tumango ako.

"Naalala mo ba ang dahilan kung bakit ka malungkot? Malungkot ka dahil natututunan mo nang mahalin si Ivan at alam mo ding mahal ka niya pero di dapat." pagpapatuloy pa nito.

Di ako nagsalita. Hinayaan ko na lang siyang magpatuloy.

"Yun din ang nararamdaman ko sa iyo dun sa kubo hanggang ngayon. I learned to appreciate your personality. I learned to be happy with you. Kung pwede nga lang na palagi kitang kasama e. Don't get me wrong pero di ako bading pero di ko mapigilan ang sarili ko na mahulog sa iyo. And that made me question ang sarili ko. Natakot ako na baka pag nagpatuloy pa ako sa pagtingin ko sa iyo ay maging bading na din ako at alam mo naman na hindi pwedeng mangyari iyon. Maraming magbabago sa akin at di ko kayang panagutan iyon." paliwanag ni Gilbert.

Tumahimik lang ako. Kahit papaano ay nakaramdam ako ng kirot sa dibdib ko. Nasasaktan ako sa sinasabi niya.

"Promise, nag-enjoy ako sa nangyari as atin. Naging masaya ako simula nung makilala ka. Kahit walang sex siguro maiinlove pa rin ako sa iyo. Pero nung magsex tayo at binigay mo nang buong buo ang katawan mo sa akin. Kahit na nasaktan ka na. Dun ko naisip na di kita kayang iwan at ibigay sa iba. Pero nang makita ko kung gaano ka-concerned ang pamilya mo sa iyo, lalong lalo na si Ivan, dun ko narealize na di kita mapapanindigan sa kanila. Di kita pwedeng agawin sa taong mahal mo."

Agad na umiyak ito.

"Gilbert, di mo ba ako kayang ipaglaban sa kanila?" bigla kong sinabi habang umiiyak.

Umiling siya. Alam ko kaya siya nakayuko dahil di niya ako kayang tingnan ng diretso sa mata.

"Okay lang iyon. Salamat na rin sa pagmamahal mo. Naiintindihan kita." yun na lang ang nasabi ko. Binawi ako ang kamay ko sa pagkakahawak niya at tumingin na lang sa bintana. Pinikit ko ang mga mata ko para wag lumabas ang mga luha ko.

Maya-maya pa ay dumating na sina Mama at Papa. Narinig kong nag-usap sila ni Gilbert pero di ko marinig. Maya-maya pa ay narinig kong nagpaalam na siya kina Mama at Papa. Pero para sa akin, nagpapaalam na siya habambuhay.



================================================

Reminder:

!!!Not for reposting!!! Please? This is a personal story. Not fiction so please do not re-post as your own. Thank you.

Don't forget to follow.